IRKÇILIK, IRKLAR, DAVRANIŞLAR VE GENETİK

Bugün, basın ve televizyon başta olmak üzere önemli pozisonları ele geçirmiş Liboşlar (işbirlikçi liberaller), siyonistler, vatansız komünistler ve ABD’nin kadim işbirlikçisi Araplar tarafından desteklenen sahte İslamcılar, Irka dayalı milliyetçiliği eleştirmekte ve insanların eşit olduğunu iddia etmektedirler.

Irk tabiri daha çok fiziki bir kavramı ifade edip “fiziki karakterler bakımından ortak ve benzer grupları” ifade eder. Irklar temsil ettikleri “türün” bütün özelliklerini taşımakla beraber, genellikle belirli bir çevrede sınırlı bir popülasyon (nüfus) oluştururlar. Yani fenotipte (x) belirli genlerin nesiller boyunca hakim olması, benzer fenotipte birçok fertten meydana gelen bir topluluğun ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Son yıllarda yapılan genetik çalışmalar boya, göz ve deri rengi gibi fiziki karekterlere etki eden birçok genin olduğunu ortaya koymuştur. Tavşanların kürk rengini belirlemek üzere 12'den fazla gen çifti çeşitli yollardan etkileşirken, meyve sineklerinde göz rengi ve göz şekli olarak 100'den fazla genin tesirleştiği tesbit edilmiştir. İnsandaki boy uzunluğu belki 10 veya daha fazla gen çifti ile alakalıdır. Dolayısiyle bir tür içerisinde çok fazla varyasyonlar (çeşitlilik) olabilmektedir.

Ayrıca saç ve ten rengi gibi özellikleri belirleyen genlerin zeka ve karakteri (saldırganlık; mesela zencilerin daha şiddet düşkünü olması) gibi özelikleri de belirlediği anlaşılmıştır.

Zira bir gende gerçekleşen bir farklılaşma zincirleme bir reaksiyon yaratarak bütün genetik yapıyı etkilemektedir. Mesela zenci Irka, zenci (deri rengi vs. gibi)  özellikleri veren genler, onların testesteron oranını ve davranışlarını da etkilemektedir.

***

Ekseriyetle cinsiyet hücrelerinin mayoz bölünmesindeki Krosingover (x) ile ortaya çıkan rekombinasyonlar yeni gen kombinasyonlarına sebep olur. Bu şekilde rekombinasyonlardan ortaya çıkan yeni tiplerin değişik yerlerde kapalı topluluklar oluşturması ile aynı nev'in çeşitli popülasyonları meydana gelir. Popülasyondaki her fert kendine has bir genotipe (x) sahiptir. Fakat bir popülasyon içerisinde genlerin dağılımı hemen hemen sabittir. Nesilden nesile gen frekanslarının değişmemesi hadisesine de biyolojide ' 'Hardy-Weinberg'' prensibi denir. Mutasyon veya popülasyonlar arasında karışım olmadıkça bir popülasyonda genlerin dağılımı ve ortaya çıkış nisbeti hemen hemen değişmez. İşte bu sebepledir ki, ırklar farklı davranış özellikleri gösterirler.

Çeşitli ırkların veya kabilelerin farklı sosyo-kültürel durumları özelikler gösterdiklerini göz önüne alan bilimadamları araştırmalarını derinleştirmişler ve ırkların farklı zeka ve yeteneklere sahip oldularını tespit etmişlerdir.

Aralarında DNA’nın babası olarak da tanınan Dr. Watson’un da bulunduğu pek çok önemli bilim adamı Beyazlarla zencilerin farklı zeka düzeylerine sahip olduklarını tespit etmişlerdir. Ancak bu bulgularını açıkladıkça politik baskılara maruz kalmışlar ve çalışmalarının yayınlanması yasaklanmıştır. Örneğin 2008’de Londra’da zenci zekasına yönelik araştırmalarının sonuçlarını açıklayan Dr. Watson hakkında soruşturma açılmış ve Londra’da yapacağı bir Konferans iptal edilmiştir.

Linç, saldırganlık ve şiddet konusunu bir diğer şekliyle ele alan disiplin ise son zamanlarda geliştirilen genetik ontoloji ya da diğer bir adıyla sosyo-biyolojidir. Genetikte gerçekleşen yeni ve önemli buluşlar biyolojinin, sosyal olayları genetikle açıklamasını beraberinde getirmiştir. Sosyobiyologlar bir çok davranışın sebebinin genetik olduğunu savunmaktadır. Şiddet, cinayet ve tecavüz gibi aşırılıklar gerçekte büyük ölçüde önlenebilir olaylardır. 

Sosyobiyoloji, genetiği toplumsal teoriye kadar genişletiyor. Genetiğin ve biyolojinin bir sentezi olan bu bilim dalı çok geniş bir sosyokültürel bir evrim modeli çizmektedir. Buna göre genler ilkeleri, insan toplumu ve evrimi yönlendiren esas olarak belirlemektedirler. Bu programı sistemli hale getiren E.O. Wilson’a göre bu bilim genetik etiketli biyoloji, antropoloji ve toplumsal bilimlerin sentezidir.

Sosyobiyoloji üzerine araştırmalar yapan, ABD Ulusal Kanser Enstitüsü Biyokimya Laboratuarı Gen Yapısı ve Düzenleme Şefi Dean Hamer ve Washington Scripps Howard Servisi’nde editörlük yapan Peter Copeland’ın ortaklaşa yazdıkları “Genlerimizle Yaşamak (1999)” kitabında, çoğu kişilik özelliklerinin doğuştan geldiği ve kişilik çeşitleri arasındaki farklılıkların çoğunun genlerdeki farklılıkların sonucu oluştuğunu söylemektedir. Bu bağlamda şiddet ve saldırganlık da genetik köklere sahiptir. Bazı insanlar diğerlerine karşı sert ve ani çıkışlar yapmaya daha meyillidir. Bu meyilin sebebi de insanda bulunan suç genidir. Bir insanın şiddet yanlısı ya da saldırgan olup olmaması ile genleri ve buna bağlı olarak da psikolojisi ve/veya hormon seviyeleri arasında ilişkş vardır.
Mesela normalde bir XY kromozomuna sahip olması gereken bir erkek XYY (yani iki Y) kromozomuna sahipse tecavüz, dayak, şiddet, ruhsal hastalıklar ve cinayete, diğer erkeklerden daha fazla eğilimli olmaktadırlar.

Aslında davranışlar, zeka, kültür ve yaratıcılığın genlere ve kalıtıma bağlı olduğunu Irkçılar ve Irkçılığa zemin hazırlamış bilim adamları yıllardır söylemektedir. Sosyobiyologların yaptığı ise Amerika'nın yeniden keşfinden başka bir şey değil; bilinenin tekrarıdır.